Το γλυκό του Μάη, σύκο

 ←ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ

Η ΑΓΡΙΟΣΥΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΗ

Το γλυκό σύκο δεν γίνεται με όλα τα σύκα αλλά με τα αρσενικά σύκα, με τα άγρια δηλαδή σύκα που βγαίνουν στα δέντρα στις αρχές του Μάη. Τα μαζεύουμε από τις αγριοσυκιές και τα χρησιμοποιούμε για το γλυκό μιας και δεν έχουν σπόρια και είναι μικρά. Χρειάζεται μεγάλη πρόσοχη και όταν τα μαζεύουμε και όταν ξεκινήσουμε την διαδικασία για το γλυκό, διότι βγάζουν ένα λευκό υγρό (συκόγαλο) το οποίο μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και να προκαλέσει έντονη φαγούρα. Φοράμε γάντια και στο μάζεμα και στο κόψιμο των κοτσανιών. 


ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ

Το συκαλάκι υπήρχε πάντοτε στο σπίτι της γιαγιάς το οποίο έφτιαχνε με τα χεράκια της και τα σύκα τα μάζευε από την συκιά στο χωράφι του παππού (ή της τα μάζευε ο παππούς). Την θυμάμαι να κόβει τα κοτσανάκια τους προσεκτικά, να τα ξεπικρίζει και η αμέσως επόμενη εικόνα που έχω, είναι αυτή με τη μαμά να το βάζει στο παγωτό της. Και οι δυό τους έφτιαχαν γλυκό σύκο, και οι δυό τους το φύλαγαν σαν κάτι το πολύτιμο.

Παλιότερα, στο συκαλάκι, έβαζαν χαλαζόπετρα ώστε να πετύχουν ζωντανό έντονο χρώμα και τραγανή υφή. Πλέον αυτή η τεχνική δεν χρησιμοποιείται τόσο συχνά, κι εγώ προτίμησα να μην χρησιμοποιήσω. Αλλού θα διαβάσετε πως η χρήση της χαλαζόπετρας είναι επικίνδυνη για την υγεία, αλλού πως η χρήση της είναι ασφαλής. Σε κάθε περίπτωση, μπορούμε να πετύχουμε το γλυκό, με το σωστό ξεπίκρισμα, προσεκτικό στύψιμο και δέσιμο. 


ΝΑ ΣΑΣ ΚΕΡΑΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΚΑΛΑΚΙ;

Σε μια βεράντα ένα απόγευμα του καλοκαιριού, σε μια εκδρομή κάτω από έναν πλάτανο μαζί με τον ελληνικό καφέ, μαζί με το γιαούρτι ή μόνο του ένα βράδυ που μας νικάει η λιγούρα. 

Και κάτι ακόμη: κομμένο πάνω σε ένα παξιμάδι με τυρί κρέμα, να συνοδεύει άλλα τυριά και το κρασί μας. 

Χρειάζεται χρόνο, χρειάζεται προσοχή, είναι μπελαλίδικο γλυκό αλλά αξίζει και τον χρόνο και τον κόπο. Εκείνο το καλοκαίρι με το παγωτό και το γλυκό συκαλάκι κάτω από τον πλάτανο είναι η αποζημίωση. 


Θα χρειαστούμε:

1 κιλό σύκα

1 λίτρο νερό 

2 κιλά ζάχαρη

5 γαριφαλάκια

1 βανίλια

το χυμό 2 λεμονιών για τη λεκάνη

το χυμό 1 λεμονιού για το τέλος

(συνολικά θα χρειαστούμε 3 λεμόνια)



Πως το κάνουμε:

Πλένουμε πολύ καλά τα σύκα και φορώντας γάντια κόβουμε τα κοτσανάκια τους. Δεν χρειάζεται να κοπούν εντελώς στην άκρη, αρκεί να κοπεί το μεγαλύτερο μέρος. Τα τρυπάμε με ένα ξύλινο καλαμάκι ώστε να περάσει μέσα το νερό στη συνέχεια. Τα βάζουμε σε μία λεκάνη με το χυμό του λεμονιού και τα αφήνουμε εκεί για 24 ώρες για το ξεπίκρισμα και για να γίνει πιο τραγανό το γλυκό. Αυτό το νερό την επόμενη μέρα το πετάμε. 
Ύστερα τα βάζουμε σε κατσαρόλα και τα σουρώνουμε όταν πάτει μια βράση και το νερό το πετάμε. Επαναλαμβάνουμε άλλες δύο φορές. Είναι καλύτερα τις επόμενες δύο φορές να τα βάλουμε σε νερό που ήδη βράζει. Πετάμε το νερό σε κάθε φορά. 
Τα σουρώνουμε και μόλις λίγο κρυώσουν τα πιέζουμε ελαφρώς για να βγει το νερό που έχει μείνει στη σάρκα τους. Μη φοβάστε για το σχήμα, αν το κάνετε προσεκτικά και πιέσετε ελαφρώς το σχήμα τους θα επανέλθει. 
Αφήνουμε να στραγγίξουν για 8-10 ώρες, ιδανικά απλώμένα σε πετσέτα. 

Στη συνέχεια, σε κατσαρόλα βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, τη βανίλια και τα γαριφαλάκια και βράζουμε για να γίνει το σιρόπι. Όταν πάρει μία βράση, ρίχνουμε μέσα τα σύκα και αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά. Ύστερα, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε όλη τη νύχτα στην κατσαρόλα. Την επόμενη μέρα τα βάζουμε ξανά να πάρουν μία βράση και τέλος ρίχουμε το χυμό ενός λεμονιού. Όσο ακόμη είναι ζεστό το γλυκό, τα βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα, γράφω πιο κάτω την διαδικασία. 


για την αποστείρωση των βάζων:

Πλένουμε πολύ καλά τα βάζα και στη συνέχεια τα τοποθετούμε ανάποδα επάνω σε μια πετσέτα που έχουμε στρώσει σε ταψί και τα βάζουμε μαζί με την πετσέτα στον φούρνο στους 100°C για 15 λεπτά. Όταν το γλυκό είναι έτοιμο, γεμίζουμε μέχρι πάνω τα βάζα με το σύκο και το σιρόπι του, όταν και τα βάζα και το γλυκό είναι ακόμη ζεστά. Τα κλείνουμε αμέσως ερμητικά και τα γυρίζουμε ανάποδα με το καπάκι να είναι προς τα κάτω και τα αφήνουμε έτσι μέχρι να κρυώσουν. 


Σχόλια